In Bodycount stap je in de schoenen van een geheim agent die in een verre uithoek van Afrika is gedropt om een conflict tussen twee partijen op te lossen. Gaandeweg in het spel kom je er achter wat voor complot er gaande is. In tussentijd baan je je weg door de ruim opgezette levels waarin je niet alleen veel vijanden, maar ook grote delen van de omgeving kapot kan maken. Dit staat garant voor veel actie en explosies. In totaal heb je een stuk of 10 verschillende wapens tot je beschikking om mee los te gaan. Door het doden van vijanden kan je intel-bollen verdienen. Door deze bollen op te sparen kan je je wapens aanvullen met munitie en speciale krachten, zoals tijdelijke onschendbaarheid, oplichtende vijanden of een luchtaanval.

Het verhaal van het spel is niet erg sterk en zorgt niet voor een interessante wending in het spel. Het is al snel duidelijk dat het spel draait om veel schieten, waarbij eigenlijk iedereen je vijand is. De vijanden zien er per level doorgaans hetzelfde uit. Dit maakt ze gemakkelijk te herkennen, maar gaat ten koste van de diversiteit van het spel. Ook is de AI (Artificial of Kunstmatige Intelligentie) niet erg sterk. Vijanden rennen als kippen zonder kop rond, of staan uit het niets voor je. Het neerschieten van de vijanden is ook een willekeurige warboel: de ene keer schiet je een half magazijn leeg op je vijand voor hij neergaat, de andere keer is een enkel schot voldoende. Daar lijkt niet veel logica achter te zitten. Een sterk punt van het spel is dat de levels vrij groot zijn, maar dit maakt het weer makkelijk om te verdwalen. Door de over het algemeen onduidelijke instructies vraag je je af en toe af wat je nou echt moet doen of waar je heen moet.

De besturing van het spel laat ook wat te wensen over. Waar andere spellen als Call of Duty een voor de hand liggende besturing hebben die geen verfijning nodig hebben, krijg je bij Bodycount het gevoel alsof er iets niet klopt. De besturing voelt altijd wat traag, hoe gevoelig je dit ook afstelt. Lopend schieten zit er ook niet in, als je je stick naar links of rechts beweegt en tegelijk de linkertrekker (richten) indrukt, sta je plotseling stil en kantel je naar links of rechts. Natuurlijk is het goed dat de makers van dit spel zich willen onderscheiden qua besturing, maar in dit geval had dat niet gehoeven. Het spel in zijn geheel voelt alsof er te weinig over is nagedacht, het heeft te weinig onderscheidend vermogen van de bestaande (betere) spellen om leuk te blijven en zal al snel in de kast komen te liggen.

Als je van veel schieten houdt, is dit een prima spel om je een paar uur zoet mee te houden. Wil je wat meer diepgang, dan kan je beter even verder kijken.

Pluspunten: Meer dan genoeg vijanden om op te schieten, grote levels.
Minpunten: Weinig variatie in het spel, onduidelijke instructies, teleurstellende AI.

Platformen: Xbox 360, PlayStation 3 (deze links verwijzen naar het product)
Uitgever: Bandai Namco
Releasedatum: Nu in de winkel

Winnen
We hebben twee spellen weg te geven. Winnen? Laat dan voor 28 september weten welke versie je wilt. Reageren kan hieronder.